می گن خوشبختی داشتن دوست داشتنیها نیست،

دوست داشتن داشتنیهاست.

اما من قبول ندارم چون اگه چیزی رو که دوست داری به

دست نیاری،مجبوری چیزی رو که داری دوست داشته باشی و این یعنی

اجبار

                                           برگرد و ديگر نرو ....

آن قرب و عزت سالهاي دور

آن شهره بودن  و آن قلب پر غرور

اينك تو مانده اي و  نامي و يك روز  سرد

اينك تو مانده اي و قصاص روزهاي درد

 ما با هميم و كسي نيست يار ما

گم بودن و انزوا نيست كار ما

 ما با هميم و خستگي روزهاي خسته را

 ما با هميم و پيش رو درهاي بسته را

زخم هاي كهنه تو اگر  تازه  مي شود

بار دگر نام تو آوازه مي شود

آذر به سينه نشانده غرور نامت را

هزار آذر ديگر همچو قيامت را

ايام انزواي تو آخر مي رسد به سر

روز تولد توست  يك همتي دگر

 روز دانشجو مباركباد

                                 گاهی رفتن زیباست

                                   وگاهی گریستن

                                                        گاهی دل بریدن زیباست

                                                           و گاهی دل کندن

                                    بگذار زیبایی ، رفتن برای رسیدن باشد

                                    و گریستن برای شوق

                                                      بگذار زیبایی ، دل بریدن از خود باشد

                                                        و دل کندن برای دل دادن

                                         برو اما برگرد

                                                      برگرد و دیگر نرو . . .

                        عجب معمای پیچیده ایست که

                                    تو می خندی و من متولد می شوم

                                             تو  سکوت می کنی و  من می میرم  

                                                  نمی دانم  با  زخم سکوتت بمیرم

                                                                  یا با برق نگاهت متولد شوم

                     تو چه ترسناک می خندی

                                   و من چه  دردناک پس از ان باید بمیرم

                    رويت را از من برميگرداني

                    و نگاهت را بر سنگي خام  زوم مي كني  

                                               تو قاتلي مطلقي

                                                                 و من

                                                               مقتولي نسبي

                  نگران نباش

                         روزی آرام و بتدريج

                                  به جاي نگاهت

                           سر بر سنگي خام خواهي گذاشت

سلام به همه دوستاي خوبم با عرض

 پوزش امروز  شعری رو به عنوان((عاشق

درمانده ))  براتون گذاشتم که واسه یکی از بچه ها نوشتم ببخشید زیاد مرتب نیست آخه اصرار داشت که حتما براش بنویسم و یه شعر کوششیه.

... در  ادامه مطلب

شهادت شیر مرد بی بیم و بی ضعف و بر صبر  و فاتح خیبر

بر یاران مهربان و صدیقان وفادارش تسلیت باد

شعر سپیدیست تحفه  این حقیر ، عرض ارادتی به محضر دروازه علم شهر نبی

که می تونیدادامشو تو  قسمت ادامه مطلب بخونید:

             به نام معشوق

                         به نام خدا

        در كدامين گوشه دنيا

          مي توان سرودي  خواند كه باد آن را نبرد

                                              وساعقه آتشش نزند

                                                    و باران خيسش نكند

                                 بي گمان هر گز نتوان اين سرود را خواند

                                                 چون در اين زمانه عشق را بايد

                                                         ‹‹ در پستوي خانه نهان بايد كرد ››

                                                           تمام عشق هاي زميني به زمينت خواهند زد

                                                                                              پس به آسمان بيانديش

 ******

 شعر  زیر هم قشنگه نمی دونم از کیه که براتون گذاشتم

امروز

     فردای دیروز است و

                             دیروز فردا

                                         و تو بهانه هر روز من برای زندگی

                                                        بااین حال

امروز بیشتر از هر روز

                      دوستت خواهم داشت

                                                     تا نه حسرت دیروز را بخورم که رفت

                                                                        ونه وعده فردا را ...

                                                                                    که شایدهرگزنیاید....

  آنجا كه چشمان مشتاقی برای انسانی اشك می ریزد،زندگی به رنج كشیدنش می ارزد.

                                                                                                             "شریعتی"

آزادی را فریاد کن

ارنستو چه گوارا تنها یک نام نیست٬ یک نشان است. نشانی برای تمامی آدمیانی که درصدد برقراری آزادی هستند.
نام او راهی است که تو را به انسانیت و روشنایی رهنمون می کند. و چنان در این آرامش غرق خواهی شد که خویش را از خویشتن خویش٬ باز نخواهی شناخت. هدف او٬ راه من و راه توست. راهی که اعتراض را جایگزین خاموشی مطلق شرم آوری می کند که برای فرار از مبارزه برگزیده شده است.
انتخاب راه بر عهده ی توست٬ تویی که از وضع موجود و سکوت خفقان آور این روزهای سانسور شده ی جامعه خسته شده ای و برای نجات آزادی دست به دعا برداشته ای.
راهت را بازشناس. تو خود می توانی ارنستویی دیگر باشی...

زندگینامه انقلابی دکتر چه گوارا مبارز بین المللی    (  در ادامه مطلب  )

« ارنستو چه گوارا» که نام کامل او «ارنستو رافائل گوارا دلاسرنا» و او را به نام «چه» می شناسند در سال ۱۹۲۸ در آرژانتین به دنیا آمد.در خانواده ای متوسط و با گرایشات چپ گرایانه...

واگر خفه ام كنند سازش نخواهم كرد

شعر از خودم...

      ديگر براي من

              روز يا شب بودن فرقي نخواهد كرد

                     وقتي تو براي من جز سياهي نمي خواهي

            ديگر نگو سيگارت را نكش

              بگذار بكشم

                    اين ماشه لعنتي هفت تير را

                              كه بر شقيقه ام به انتظار مانده

              چه تفاوتي مي كند

                                خنديدن تو

                                                  با

                                                   گريستن من

         به همان اندازه كه

                    رفتن تو

                                 و

                                      مردن من...

زتدگي نمرده است

آري آري!!!

            زندگي نمرده است

زندگي درون قلب من وتو به خواب رفته است

     درخت به يمن زنده بوده من و تو زنده است

                 و آسمان ستاره هاي خويش را به سينه اش گرفته است

نمي شود كه بي بهانه زندگي نكرد

                    نمي شود كه بي بهانه مرد

                  نمي شود كه بي بهانه حسرت زمانه خورد

من و تو بهانه ايم براي زنده بودن زمين

         من و تو كه بهترين بهانه ايم

                                  چرا شكسته ايم

زندگي نمرده است

                          حس زندگي 

                             درون قلب من وتو شكسته است...

به نام معبود

      به نام معشوق

                به نام خدا

                         .         

                            .

                                 .

هیچ فکر کرده ای
      سهم آب و آسمان و ماه
      در این قصــه چیست؟

       حالا که تو
       تمام نقش ها را
       خودت بازی می کنی...

 //////////////////////////////////                                                //////////////////////////////////

                                            /////////////////////////////////////

              وقتي گريبان عدم با دست خلقت مي دريد

            وقتي ابد چشم تو را پيش از ازل مي آفريد

              من عاشق چشمت شدم نه عقل  ماند و نه دلی

              چیزی نمی دان از این دیوانگی و عاقلی...

****//////****//////****//////****//////****

کافی ست تنها لحظه ای
خودت را
تهی کنی از سیالی عبوس
که نام چرک زندگی را
منتشر می کند.

وگرنه
کار سختی نیست
لمس انحنای زیبایی
که در صدای یک کلاغ
پنهان است...

****////****/////*****////****/////***//////****/////*****

تفاهم من وتو

باغ نیست، جنگل نیست

تفاهم من وتو برگ سبز درویش است

در استتار غروب

عفونت همه آبهای راکد را

                                             بیا  گریه کنیم...        **محمد علی بهمنی**

***---***---***---***---***---***---***---***

فریدون مشیری ُشهریار و سیاوش کسرایی

خبر به دورترین نقطه جهان برسد

نخواست او به من خسته بی گمان برسد

شکنجه بیشتر از این که پیش چشم خودت

کسی که سهم تو باشد به دیگران برسد

چه می کنی که اگر او را خواستی یک عمر

به راحتی کسی از راه ناگهان برسد

رها کنی برود از دلت جدا باشد

به آنکه دوست ترش داشته به آن برسد

رها کنی بروند تا دو پرنده شوند

خبر به دورترین نقطه جهان برسد

گلایه ای نکنی و بغض خویش را بخوری

که هق هق تو مبادا به گوششان برسد

خدا کند که نه...!!!نفرین نمی کنم که مباد

به او که عاشق او بودم زیان برسد

خدا کند که فقط این عشق از سرم برود

خدا کند که فقط آن زمان برسد...!!!!!

بر پیکر تکیده ی احساسم با تیغ زبانت

                                                           زخم می زنی

تو قلب کوچک و بی پناهم را زیر گام های سنگین سخنانت

                                                                                  له می کنی

و من پناهی جز خلوت شب هایم با او - یگانه ی هستی - نمی یابم

تا چند زجور کلامت

                                  در پستوی کوچک تنهایی خود

                                                                           پنهان شوم

و تا کی زخم سخنت را بر تن رنجور احساسم

                                                                         تحمل کنم ؟

این فرسوده ی خسته ی همیشه تنها

من تو را مي خواهم

تا كه پرواز كنم

اوج اين خاطره را ساز كنم

خانه ي كهنه ي دل را

                               به تو نوساز كنم

سفر عشق بدين گونه

                                من آغاز كنم

بال پرواز خودم باز كنم

                                 با تو پرواز كنم

  به سامانم نمي پرسي نمي دانم چه سرداري             به درمانم نمي كوشي نمي داني مگر دردم

   شبي دل را به تاريكي ززلفت بازمی جستم                رخت مي ديدم و جامي هلاهل باز ميخوردم

     كشيدم در برت ناگاه و شد در تاب گیسویت               نهادم بر لبت لب راو جان و دل فدا كردم;ha 

.

با هر بهانه و هوسی عاشقت شدست

فرقی نمی کند چه کسی عاشقت شدست

  چیزی ز ماه بودن تو کم نمی شود

گیرم که برکه ایی نفسی عاشقت شدست

  ای سیب سرخ غلتزنان در مسیر رود

یک شهر تا به من برسی عاشقت شدست

   پر می کشی و وای به حال پرنده ایی

کز پشت میله ی قفسی عاشقت شدست

  ایینه ایی و اه که هرگز برای تو

فرقی نمی کند چه کسی عاشقت شدست

***/***/***/***/***/***/***/***

دلباخته
اي صورت پهلو به تبدل زده! اي رنگ
من با تو به دل يكدله كردن، تو به نيرنگ
گر شور به دريا زدنت نيست از اين پس
بيهوده نكوبم سر سودازده بر سنگ
با من سر پيمانت اگر نيست نيايم
چون سايه به دنبال تو فرسنگ به فرسنگ
من رستم و سهراب تو! اين جنگ چه جنگي است
گر زخم زنم حسرت و گر زخم خورم ننگ
يك روز دو دلباخته بوديم من و تو!
اكنون تو ز من دل‌زده‌اي! من ز تو دلتنگ