کاش می توانستم  تمام حرف هایی را که تا کنون به کسی نگفته ام بر زبان بیاورم و تو تنها کسی باشی که حرفهای مرا می شنوی آنقدر حرفها ی نگفته دارم که شاید سالهای باقی مانده زندگی ام برای گفتنشان کم باشد نگاه های خسته مرا ببین و خود از راز درون من آگاه شو من اکنون که تو را یافته ام دوست دارم برای همیشه دست در طره گیسوانت بزنم آرامشی را که سالیان درازی به انتظارش نشسته ام  کجایی ای ماه روشن شبهای تارم برای یک دنیا تو را می خواهم

ماه من باز کن چشمت را و سیه روزی این در ره مانده را ببین

باز کن که قناری می خواند

نام زیبای تو را و به آهنگی موزون نغمه نام تو رادردل من

کاش می شد حس های قشنگی را که در دستان سبزت لانه کرده است بر صورت همیشه خیس من بکشی دستی که زلفان سیاهت را بر چهرهنیلگونت می اف شاند با همان دست طره ات را بر کناری بزن تا من تنها کسی که تو را برای همیشه و برای تو می خواهد لحظه ایی بر چشمانت بنگرم و آفتاب عالم تاب را در عمق دلت ببینم.

چگونه میشود به تو ماهی که تمام شبهای تار راروشنی بخش می شوی گفت که دوستت دارم

                  من اگر عاشق نباشم زود مي ميرم

كاش بودي و ميديدي تموم روزگارم مثل شبهاي تاره

براي شما كه مثل گل هستين