سارا دوستت دارم !

نمي دونم با تموم شدن اين سال ( سال ۸۵ ) باز هم بدشانسيهاي من هم تموم خواهد شد يا نه ؟ شايد خيلي ها به شانس اعتقاد نداشته باشند ومن خودم نيز از اون دسته از آدمها بودم که ميگفتم شانس در زندگي رو خود آدمها بوجود مي آورند و ابر و باد و مه خورشيد هيچ دخالتي در کارهاي آدم نداره ، ولي سال 85 کلا نظريه ام به خيلي از چيزها عوض شد وتجربه هايي که بهاي گزافي به آنها پرداخت شد به من ياد داد که ابر وباد .... همه اش در زندگي آدم دخالت دارند سال 85 سالي پسرفت من بود وووو .

شايد اگه سارا نبود اين چيزها اين مشکلات برايم اصلاً مهم نبود و هيچ اهميتي برام نداشت ، اما از وقتي که اين کوچلو وارد زندگيم شده ، کلاً دگرگون شدم و حس کردم زندگيم داره هدف دار ميشه  و خوشحال بودم از اينکه من هم کم کم دارم به زندگي کردن و بودن علاقمتد ميشم و همه اين اميدواريها را مديون تک ستاره روشني بخش شبهاي تاريک خودم سارا هستم .

خيلي وقت بودن که حس نوشتن نداشتم چون امروزم با ديروز و ديروزها هيچ فرقي برايم نداشت سال 85 سال درجا زدنم بود چون بعد از چند ماه که دارم مينويسم هيچ يک از مشکلاتم نه تنها حل نشده حتي اين مشلات حادتر هم شده ، ولي باز هم اميدوارم و دوست دارم انتظار بکشم و تلاش کنم براي زندگي کردن و حل کردن مشکلات براي رسيدن به تنها دليل دلخوشي زندگيم  : سارا

سارا دوستت دارم !

حکايت جالبي است که فراموش شدگان فراموش کنندگان را هرگز فراموش نمي کنند