« ارنستو چه گوارا» که نام کامل او «ارنستو رافائل گوارا دلاسرنا» و او را به نام «چه» می شناسند در سال ۱۹۲۸ در آرژانتین به دنیا آمد.در خانواده ای متوسط و با گرایشات چپ گرایانه.

 به سبب افكار و ديدگاه‌هاي با حرارت و افراطى اش در بين اعضاى خانواده زبانزد بود. به‌رغم آنكه او از بيمارى فلج‌كننده آسم به شدت رنج مي‌برد، توانست به ورزشكارى ممتاز بدل شود. در سال ،۱۹۴۸ او براى تحصيل در رشته پزشكى به دانشگاه بوئنوس آيرس راه پيدا كرد و توانست از بورسيه استفاده كند و در مارس ۱۹۵۳ تحصيلات پزشكى اش را به اتمام رساند.او بيشتر تعطيلات خود را در سفر به آمريكاى لاتين مي‌گذراند. در سال۱۹۵۱ او به پيشنهاد دوست زيست شناسش، «آلبرتو گرانادو» كه از فعالان تندرو سياسى بود، يك سال از دانشگاه مرخصى تحصيلى گرفت و با يك موتور ۵۰۰ سى سى به نام «لاپودروسا» به كشورهاى آمريكاى جنوبى سفر كردند. آنها قصد داشتند چند هفته‌اي را در سواحل رودخانه آلازوف سپرى كنند. او به همراه دوست ۲۹ ساله‌اش موطن خود را به مقصد «كوردوبا» ترك كردند. يادداشت‌هاي اين سفر تحت عنوان «خاطرات موتورسيكلت» به چاپ رسيد كه در سال ۱۹۹۶ تحت همان عنوان به زبان انگليسى ترجمه شد. مشاهدات دست اول او از فقر و تنگدستى توده مردم او را به اين باور رساند كه تنها راه محروميت زدايى اجتماعى در سايه انقلاب است. سفرهاى متعدد به او آموخت كه آمريكاى لاتين را نه به عنوان مجموعه‌اي از ملل مختلف، بلكه به عنوان يك مجموعه فرهنگى اقتصادى واحد بشناسد. آزاديخواهي وى نيازمند يك استراتژى فراقاره‌اي بود. پس از بازگشت به آرژانتين، او تحصيلات پزشكى خود را در حداقل زمان ممكن به پايان رساند تا بتواند سفرهاى ماجراجويانه اش به كشورهاى آمريكاى جنوبى را ادامه دهد.
چه گوارا، برادران كاسترو را در حالي در مكزيكوسيتي ملاقات كرد كه آنها هم از كوبا تبعيد شده بودند. فيدل و رائول كاسترو در حال تدارك نيرويي نظامي براي بازگشت به كوبا و براندازي رژيم باتيستا بودند. گوارا به سرعت به آنها ملحق شد و از اين جريان بعدها با عنوان جنبش 26 جولاي ياد شد.

«چه گوارا» يكى از اعضاى اصلى جنبش ۲۶ جولاى به رهبرى فيدل كاسترو بود كه در سال ۱۹۵۹ در كوبا به قدرت رسيد. وى پس از مدتى كه عهده دار مسووليت‌هاي كليدى در دولت جديد كوبا بود، در سال ۱۹۶۶ كوبا را به اميد برپا كردن انقلاب هايى مشابه در كشورهاى ديگر ترك كرد. او ابتدا دولت جمهورى دموكرات كنگو را هدف قرار داد و پس از آن به بوليوى سفر كرد و آنجا طى يك عمليات نظامي‌كه سازمان سيا برنامه‌ريزى كرده بود، دستگير شد. مسوولان سيا اميد زيادى براى زنده نگهداشتن چه گوارا و تخليه اطلاعاتى او داشتند اما ارتش بوليوى او را اعدام كرد. پس از مرگ او، «چه گوارا» به قهرمان جنبش‌هاي انقلابى سوسياليست كشورهاى جهان سوم بدل شد. او بيش از آنكه به عنوان تئوريسين و برنامه ريز جنگ‌هاي نامنظم مورد تقدير باشد، به سبب روح بزرگ و افكار انقلابى اش ستايش مي‌شود.
اين چريك آرژانتيني هم، مانند بسياري از مبارزان آرمانگرا زمان زيادي براي فعاليت در اين عرصه نيافت و در هشتم اكتبر 1966 توسط نيروهاي بوليوي دستگير شد او را به يك مدرسه قديمي بردند و پس از آنكه دستانش را به تخته كلاس بستند قلب او را هدف گلوله قرار دادند.
او قبل از مرگش خطاب به ماموران فرياد زد: «مي‌دانم كه براي كشتن من به اينجا آمده‌ايد، شليك كنيد ترسوها‏، شما يك مرد را مي‌كشيد.»
سالها بعد در سال ۱۹۹۷ بقایای اسکلت «چه گوارا» در حوالی محل تیربارانش یافت شد و به وسیله هواپیما به کوبا منتقل شد.میلیونها نفر از مردم امریکای جنوبی استقبال پر شوری از خاکسپاری اش کردند و با وداع اشکبار فیدل کاسترو به خاک سپرده شد تا خاطره اش به عنوان مردی که غول ها را به زانو در آورد مثل تشعشعی از خورشید در ابدیت سیاه تاریخ بدرخشد.